Bez zimowych strat jednak się nie obyło. Wykonawca leczy właśnie powaĹźną grypę, więc reklamacjami nie jest dręczony - nowy sezon będzie musiał jednak zacząć od poprawki. Kładziony jesienią, na dzień przed pierwszą mroĹşną nocą klej i dysperbit "odparzył się", a raczej odmroził.... Na szczęście dotyczy to tylko jednej ściany...

Z wiosną panowie chwycą więc za szpadle, szpachle, pędzle i jeszcze raz zaizolują Ĺ›cianę...

Od kilku sezonĂłw moĹźna odnieść wraĹźenie, Ĺźe branĹźa budowlana nie ma juĹź nic nowego do zaproponowania. RĂłwnieĹź z łódzkich targĂłw budowlanych wychodziłem z takim właśnie przeświadczeniem. Wszystko juĹź było, a to, co nazywane jest nowością, to nic innego, jak "wydanie drugie poprawione" tego, co widzieliśmy rok temu.Generalnie na targi - Ĺźeby nie wiem, jak wielkie były - chodzi się juĹź tylko po to, Ĺźeby obmacać to, co zobaczyło się w internecie i wymienić kilka refleksji z wystawcami, o ile w ogĂłle da się im wejść w słowo. Wyuczeni formułek i cyfr chłoptasie od marketingu i handlowcy potrafią złamać największego twardziela. Walczyłem dzielnie... W sposĂłb subtelny i z klasą podano mi natomiast katalog projektĂłw znanej pracowni. Przejrzałem i znalazłem w nim takie oto cudo... 

No tak... Patrząc na tę fasadę moĹźna pokusić się nawet o pewną analizę: dwĂłr murowany, otynkowany, jednopiętrowy. Rzut poziomy najprawdopodobniej stanowi nieregularny prostokąt z mocno wysuniętym z lica ryzalitem... O szlag! I własnie o ten quasi ryzalit chodzi! Jaką siłą trzeba się wykazać, Ĺźeby w taką chałupinkę z dubeltowymi kolumienkami wepchnąć od frontu taki kawał garaĹźu!? Ja wiem, Ĺźe postmoderniści nadają ton, a postklasycyzm rządzi i trzeba wstrzelić się w historyzujące gusta oraz potrzeby, ale za jaką cenę? W ten sposĂłb dostawiano przybudĂłwki do PGR-owskich dworĂłw, co - jak widać - stało się inspiracją do współczesnych projektĂłw. To typowe załoĹźenie oparte na zasadzie: jak upchać wszystko na 600-metrowej działce i jak w jednym budynku "zaangaĹźować" wszystkie style. Na razie udało się to tylko Izraelowi Poznańskiemu.

Nieprzekonanym do architektonicznej powściagliwości proponuję wycieczkę na pogranicze francusko-niemieckie. PoniĹźej okolice Illkirch Graffenstaden/Ostwald k. Strasbourga.

Ale wróćmy do spraw "baĹźancich"... Dokonano wyboru pewnych nieodzownych "temu domu" sprzętĂłw: w kotłowni stanie ACV, a dokładniej jego pakiet numer 10, ktĂłry na parterze zasilać będzie ogrzewanie podłogowe, na poddaszu kaloryfery i oczywiście wodę uĹźytkową. W saloniku rozsiądzie się kominek "Zuzia", albo "Amelia" z dgp. Cały czas waĹźy się sprawa komina, wszak od czasu zaprojektowania baĹźanta rynek nieco się zmienił i prĂłcz klasyka, w branĹźy prefabrykatĂłw kominiarsko-wentylacyjnych pojawili się jeszcze inni rĂłwnie dobrzy zawodnicy. Będzie teĹź pełnobiologiczna oczyszczalnia ecoklar, wszak gmina nie ma zamiaru dociągnąć do mojego BaĹźanta 150 metrĂłw rury, a tymczasem inwestuje ogromne pieniądze w tereny wiejskie, budując własnie tam sieć sanitarną lub fundując chłopom... oczyszczalnie!

Jak nazwać fakt, Ĺźe człek oka zmruĹźyć nie moĹźe i rano  stacza się z łóżka skatowany koszmarami z izolowanymi  flexami do DGP, PEX tubingiem i anemostatami na suficie  w roli głównej? MoĹźna wnioskować, Ĺźe budowa  "ekonomicznego" BaĹźanta najwyraĹşniej wywołuje powaĹźne  psychiczne zranienie i choroby somatyczne. I to wszystko  na miesiąc, moĹźe dwa przed powrotem ekipy budowlanej do  zimujących ścian fundamentowych. Na razie więc koniec. Ani siebie, ani tym bardziej czytelnika nie będę zamęczać osobistymi dywagacjami na temat wyboru  najlepszych rozwiązań do grzania, lania, zasilania,  wszak nie ten etap go interesuje, a gotowe rozwiązanie.

Swoją drogą na etapie przeĹźywania koszmarĂłw zastanawiam  się przez co musi przechodzić architekt kiedy zobaczy  dzieło swoich rąk przerobione na wszystkie strony przez  inwestora. Ten temat zresztą gdzieś juĹź przewiną się  wśrĂłd dyskusji na forum... MĂłj architekt wszelkie  przerĂłbki kwituje krĂłtkim: - Do dupy! Cała robota zmarnowana... Sam zastanawiam się, czy zrobienie w  BaĹźancie ściany kolankowej i podniesienie budynku o dwa  pustaki nie narozrabia w jego kompozycji - kompozycji, ktĂłrą autorka projektu studiowała lat kilka. I nie chodzi tu  tylko o estetykę, ale teĹź o prawo. Nie kupuję wszak od  architekta koncepcji i tego co widać (bo to na zawsze  pozostaje własnością archiktekta, vide: niezbywalne  autorskie prawo osobiste), a po prostu fizyczny,  narysowany projekt ("widziały gały, co brały"). Idę do  szpitala, kładę się na stół operacyjny i nie mĂłwię  chirurgowi, co ma ciąć, więc z jakiej paki mam ingerować w robotę speca od projektowania...?

Fakt. MoĹźna rozwodzić się nad przeniesieniem prawa  majątkowego do projektu i upierać od tego momentu przy uprawnieniach inwestora, ale to juĹź inny paragraf. Efektu wizualnego i koncepcji się nie kupi - na zawsze  pozostaje własnością autorki projektu i Ĺźeby świat się  walił gwałcić tego nie moĹźna. UtwĂłr BaĹźant, tak jak kaĹźdy inny powinien być nienaruszalny w treści, formie i powinien być wykorzystany tak, by nie naruszyć związku pomiędzy jego kształtem a nazwiskiem autorki. 

Moje dywagacje są oczywiście "mojsze", a tymczasem  budowlańcy przekonują, Ĺźe podniesienie BaĹźanta o dwa pustaki plus wieniec nie zburzy harmonii dzieła, tym bardziej, Ĺźe asekuracyjnie przedłuĹźy się wtedy połaci dachu i tym samym Ăłw gwałt na dziele nie będzie widoczny. Pocieszam się, Ĺźe skoro własność leĹźy po mojej stronie, a to najszersze prawo, to w granicach zasad  współżycia społecznego na małą modyfikację mogę sobie pozwolić. Co znaczy małą? Dwa klocki w gĂłrę i juĹź, bo  inaczej będziemy mieli, to, co w Polsce widać na kaĹźdym kroku, czyli architekt sobie - inwestor sobie. Powiedzieć moĹźna nawet, Ĺźe polska architektura, to to, Ĺźe kaĹźdy ma swoją... AmatorĂłw przerĂłbek uspokajam jednak, Ĺźe zła architektura teĹź jest  potrzebna, bo inaczej nikt by nie wiedział, jak wygląda ta dobra.

od dzieła Waldemara Deski?

Ja w kaĹźdym razie analogię widzę... WraĹźenia estetyczne mniej więcej podobne. Jedyna róşnica to zaangaĹźowane pieniądze i rynkowa cena nieruchomości spod Kazimierza Dolnego, a tych w White Rock, gdzie zlanych z krajobrazem "oryginałów" buduje się wiele. "Folksy rural suburb" mamy i w Kanadzie i w Polsce, z tą róşnicą, Ĺźe to po naszej stronie jest zamiłowanie do kolumienek, wykuszy, lukarn i podjazdĂłw a'la Blake Carrington. To zaś intelektualna podnieta dla ćwierćinteligentĂłw, ktĂłrzy własnie tak definiują przyzwoitą architekturę i urzędnikĂłw, ktĂłrzy na takim wzorze wyrobili sobie wyczucie estetyki. O ile o propozycji kanadyjskiej pisze wallpaper.com, o tyle o propozycji polskiej przeczytać moĹźna w segregatorach powiatu, ktĂłry nakazuje Waldkowi Desce rozbiĂłrkę chaty, bo ten wcześniej nie odmeldował się w urzędzie. 

Panie Waldemarze - oby do wiosny!