Jak nazwać fakt, Ĺźe człek oka zmruĹźyć nie moĹźe i rano  stacza się z łóżka skatowany koszmarami z izolowanymi  flexami do DGP, PEX tubingiem i anemostatami na suficie  w roli głównej? MoĹźna wnioskować, Ĺźe budowa  "ekonomicznego" BaĹźanta najwyraĹşniej wywołuje powaĹźne  psychiczne zranienie i choroby somatyczne. I to wszystko  na miesiąc, moĹźe dwa przed powrotem ekipy budowlanej do  zimujących ścian fundamentowych. Na razie więc koniec. Ani siebie, ani tym bardziej czytelnika nie będę zamęczać osobistymi dywagacjami na temat wyboru  najlepszych rozwiązań do grzania, lania, zasilania,  wszak nie ten etap go interesuje, a gotowe rozwiązanie.

Swoją drogą na etapie przeĹźywania koszmarĂłw zastanawiam  się przez co musi przechodzić architekt kiedy zobaczy  dzieło swoich rąk przerobione na wszystkie strony przez  inwestora. Ten temat zresztą gdzieś juĹź przewiną się  wśrĂłd dyskusji na forum... MĂłj architekt wszelkie  przerĂłbki kwituje krĂłtkim: - Do dupy! Cała robota zmarnowana... Sam zastanawiam się, czy zrobienie w  BaĹźancie ściany kolankowej i podniesienie budynku o dwa  pustaki nie narozrabia w jego kompozycji - kompozycji, ktĂłrą autorka projektu studiowała lat kilka. I nie chodzi tu  tylko o estetykę, ale teĹź o prawo. Nie kupuję wszak od  architekta koncepcji i tego co widać (bo to na zawsze  pozostaje własnością archiktekta, vide: niezbywalne  autorskie prawo osobiste), a po prostu fizyczny,  narysowany projekt ("widziały gały, co brały"). Idę do  szpitala, kładę się na stół operacyjny i nie mĂłwię  chirurgowi, co ma ciąć, więc z jakiej paki mam ingerować w robotę speca od projektowania...?

Fakt. MoĹźna rozwodzić się nad przeniesieniem prawa  majątkowego do projektu i upierać od tego momentu przy uprawnieniach inwestora, ale to juĹź inny paragraf. Efektu wizualnego i koncepcji się nie kupi - na zawsze  pozostaje własnością autorki projektu i Ĺźeby świat się  walił gwałcić tego nie moĹźna. UtwĂłr BaĹźant, tak jak kaĹźdy inny powinien być nienaruszalny w treści, formie i powinien być wykorzystany tak, by nie naruszyć związku pomiędzy jego kształtem a nazwiskiem autorki. 

Moje dywagacje są oczywiście "mojsze", a tymczasem  budowlańcy przekonują, Ĺźe podniesienie BaĹźanta o dwa pustaki plus wieniec nie zburzy harmonii dzieła, tym bardziej, Ĺźe asekuracyjnie przedłuĹźy się wtedy połaci dachu i tym samym Ăłw gwałt na dziele nie będzie widoczny. Pocieszam się, Ĺźe skoro własność leĹźy po mojej stronie, a to najszersze prawo, to w granicach zasad  współżycia społecznego na małą modyfikację mogę sobie pozwolić. Co znaczy małą? Dwa klocki w gĂłrę i juĹź, bo  inaczej będziemy mieli, to, co w Polsce widać na kaĹźdym kroku, czyli architekt sobie - inwestor sobie. Powiedzieć moĹźna nawet, Ĺźe polska architektura, to to, Ĺźe kaĹźdy ma swoją... AmatorĂłw przerĂłbek uspokajam jednak, Ĺźe zła architektura teĹź jest  potrzebna, bo inaczej nikt by nie wiedział, jak wygląda ta dobra.

od dzieła Waldemara Deski?